Oremus, Johannes

Biografie

Op het spoor van OREMUS

Jarenlang stond de naam Oremus op de voorganger van deze website op de pagina Sporen.
Er kwam nooit een reactie.
De naam kwam uit het boek “So erlebte ich Vietnam” van de Zwitserse Legionair Willy Angst op blz. 68, en al die jaren was niet duidelijk of het hier een echt of fictief persoon betrof.

Angst schreef:

“De Luitenant bevond zich in begeleiding van chef Hoffman en de Infirmerie-Major Oremus, een Hollander. Oremus was ooit arts geweest en in het Legioen diende hij als verpleegkundige met de rang van Sergent-Chef.” [1]

In 2015 dook de naam opnieuw op in de database van “oorlogsvrijwilligers” uit de periode 1 September 1939 – 25 Juni 1940 [2].
Ditmaal met voornaam, geboortedatum en geboorteplaats

Johannes Oremus, 14-04-1911 à Zrist (Hollande).

Een zoekopdracht in WieWasWie leerde dat de volledige naam:
Johannes Adrianus Aloysius Oremus was en de geboorteplaats Zeist, de geboortedatum was identiek aan die uit de database van de “oorlogsvrijwilligers”.
De meest bijzondere vondst was echter een brief van Johannes Oremus op een genealogie website [4], de brief dateert uit 1942.
Op basis van deze gegevens kon de volgende reconstructie gemaakt worden.

Jeugd

Johannes Adrianus Aloysius Oremus werd op 14 april 1911 in Zeist geboren als jongste zoon van 12 kinderen van Hubertus Aegidius Oremus en Theodora Schouten.

Vreemdelingenlegioen 1931 – 1936

Incorporé au 1^er RE comme EV pour 5 ans á Strasbourg le 10.7.31 [ ESedS ]

Mer ¹/₂ du 17.7.31 au 19.7.31 [ C ]

In Oktober 1934 nam Johannes Oremus met het symfonieorkest van het 1^er Etranger deel aan een concert tour langs diverse steden in Algerije en Marokko.
Zijn naam staat vermeld als solist op de alt viool in een programma van deze tour.

Algérie ¹/₂ du 20.7.31 au 9.7.36 [ C ]

Na deze vijf jaar werd hij weer in het burgerleven opgenomen, nog steeds in Bel Abbés, de zetel van het 1e R.E. Hij was niet meer alleen, want hij had banden weten te smeden met onder andere artsen die hem in staat stelden zijn medische opleiding te vervolmaken. Dit bleek later zeer nuttig te zijn.
In december 1939 hernieuwde hij zijn engagement bij het regiment voor de duur van de oorlog. Hij vertrok naar Marokko in het kader van de oprichting van het toekomstige marcheerregiment van het regiment. Een korte periode, want met het wapenstilstand negen maanden later werd hij gedemobiliseerd en keerde hij terug naar Sidi Bel Abbés.

Vreemdelingenlegioen (2), oorlogsvrijwilliger

Algérie CD du 7.12.39 au 15.1.40 [ C ]

Maroc CD du 16.1.40 au 25.6.40 [ C ]

Maroc CS + 1/2 du 26.6.40 au 7.9.40 [ C]

Uit de brief is op te maken dat Johannes, roepnaam Joop, Oremus al voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog in het Vreemdelingenlegioen gediend had, hij schreef namelijk:

Toen de oorlog uitbrak, heb ik gedaan wat mijn plicht was.
Ben weer als vrijwilliger in het legioen gegaan.
Was in Marokko, en toen wij naar het front zouden gaan, was alles voorbij.

Joop Oremus nam die 2^e keer dienst als vrijwilliger voor de duur van de oorlog in Oran, kreeg het Numero Matricule 88.824 en werd voorlopig ingedeeld in het verzamel depot van van het Vreemdelingenlegioen.
Na de wapenstilstand op 25 Juni 1940 werd Joop Oremus net als vele duizenden andere oorlogsvrijwilligers gedemobiliseerd.
Hij schreef hierover:

Na den wapenstilstand zag het er tamelijk slecht voor me uit. Zonder werk, zonder geld – en zonder tehuis. Gelukkig ben ik aan zulke toestanden een beetje gewoond, en ben geen kind meer. Stel jullie voor, in april ben ik mijn 32sten jaar ingegaan en zwerf al sedert mijn 19den door den wereld.

De Tyfus epidemie

Tijdens de Tweede Wereldoorlog brak er in Algerije en met name in het département Oran een typhus epidemie uit, die honderden het leven zou kosten. Vreemd genoeg was deze epidemie een geluk voor Joop Oremus.
Of Joop Oremus ooit een opleiding tot arts had gevolgd is niet duidelijk wel dat hij schijnbaar over medische vakkennis geschikte.
Joop Oremus schreef:

Daar brak opeens een geweldige epidemie van typhus uit. Dat was mijn geluk. Daar ze hier wel wisten, dat ik mijn beroep goed ken en dat ik voor niets bang ben, heeft de gemeente mij aangenomen om dezen ziekte te bestrijden. Natuurlijk was zoiets juist wat ik nodig had. Daar was werk aan de winkel. Organisatie – vakkennis en niet bang zijn. Heb in een oud fort een lazaret geïnstalleerd en ben sedert die tijd – april 1941 – als directeur benoemd.

Hij ondertekend zijn brief dan ook met J. Oremus, directeur du lazaret communal Sidi Bel Abbes.

Mogelijk dat hij hierbij een beetje overdreef, in de krant “La Tribune de Bel-Abbès” van 24 april 1942 staat hij genoemd als Infirmier.

Vreemdelingenlegioen (3)

1943

Algérie CD du 7.6.43 au 30.10.43 [ C ]

E.V.D.G. le 9.6.43 par devant le Col Cdt le DCRE
Nommé au grade de Caporal le 1.9.43 OR 17 14.9.43 / RMLE

Algérie CS ¹/₂ du 31.10.43 au 22.9.44 [ C]

Nommé au grade de Caporal Chef le 1.8.44 OR 152 31.7.44 RMLE [SS]

Mer CD du 23.9.44. au 5.10..44 [ C ]

Embarque à Oran le 23.9.44. [ SS ]

Débarque à Toulon le 5.10.44 [ SS ]

France C/Axe CD du 6.10.44 au 8.5.45 [ C ]

Mer ^1/₂ du 30.6.45. au 1.7..45 [ C ]

Mer ^1/₂ du 1.9.49. au 2.10..49 [ C ]

Indo Chine

Na zijn baan als directeur van het lazaret communal in Sidi Bel Abbes, trad Joop Oremus op een zeker moment voor de 3e keer weer in dienst van het Vreemdelingenlegioen.
Volgens Angst [1] had hij tenminste de rang van Sergent-Chef bereikt diende in Indo China en werkte ook hier als medicus.
In 1947 laat Joop Oremus zich naturaliseren tot Fransman [3].

1954

Nommé au grade de Sergent Major le 1.1.54 Déc 118 / 24.12.53. Col CDT DCLE [ SS ]

R.D.C. le 16.4.56. Se retire à SIDI BEL ABBES 1 Rue Pélissier.
Certificat de bonne conduite accordé [ SS ]

Faleristiek

Voor zijn werk als directeur van het lazaret communal in Sidi Bel Abbes werd Joop Oremus onderscheiden met de Médaille d’honneur des Épidémies [Eremedaille van de Epidemieën].

Zoals hij zelf schreef in zijn brief uit 1942:

Voor een maand geleden heeft men mij de zilveren medaille – “des epidemies” aangehaakt. Een der hoogste decoraties die het in het medicijn-corps geeft.

Dit feit kon geverifieerd worden op basis van een aantal krantenberichten uit Franstalige kranten in Algerije.

MÉDAILLE D’HONNEUR DES ÉPIDÉMIES.

Le J.O. du 9 mai a publié un arrêté en date du 8 mai 1942 par lequel la médaille d’Honneur des Epidémies a été décernée aux personnes ci-après désignées :
[…]
Médaille d’Argent
[…]
M. Oremus (Johannès), infirmier de l’équipe sanitaire mobile à Sidi-Bel-Àbbès.

Médaille d’honneur des épidémies
[…]
Département d’Oran.
[…]
Médaille d’argent
[…]
M. Oremus Johannes, infirmier, Sidi-bel-Abbès

Médaille d’honneur des épidémies (Algérie).

Par arrêté en date du 8 mai 1942, des médailles d’honneur des épidémies ont été décernées aux personnes ci-après désignées:
[…]
DÉPARTEMENT D’ORAN
[…]
Médaille d’argent.
[…] M. Oremus (Johannès) infirmier de l’équipe sanitaire mobile de Sidi-Bel-Abbès.

Info

Bronnen