[ Illustratie ]
Op 5 april 1952 verscheen er in het Gazet van Limburg in de rubriek “van Mensen en Dingen” de volgende oproep.
HOMUNCULUS WENDT ZICH deze week speciaal tot zijn jeugdige lezeressen van om en nabij de duizend weken met de eerlijke vraag, of zij weten wat eenzaamheid betekent. Of zij ooit de hunkering naar wat medeleven en vriendschap hebben gelezen in de blauwe ogen vaneen 22-jarige blonde reus.
Nee, lezeressen, Homunculus pleit niet voor zichzelf. Hij haalt met geen stukken de 1.76 meter, is niet blauw-ogig en heeft zo weinig haar, dat de kleur ervan nauwelijks te bepalen is.
Daarbij voelt hij zich alleen maar eenzaam, wanneer hij niet temidden van gezellige mensen verkeert, wat in Limburg uitgesloten is.
Maar nu heeft hij een brief gekregen vaneen jongeman, die aan bovengenoemde beschrijving beantwoordt en zich wél eenzaam voelt, omdat hij niet temidden van gezellige, Limburgse mensen verkeert, maar als legionair-soldaat zijn dagen slijt in het vijandelijke, onherbergzame Indo-China, waar een oproerige bevolking het de Fransen nogal lastig maakt. „Hiermede wil ik U eens lastig vallen”, zo schrijft ons deze legionair, „maar ik hoop, dat U het mij niet kwalijk zult nemen, want ik beschouw het zelf als een wanhoopsdaad, omdat ik zo weinig hoor uit Holland.
Ik zit op het ogenblik in Indo-China en nu zou ik graag met een meisje uit Limburg willen corresponderen”. Voila, Homunculus is door het lezen van die brief tot in het diepst van zijn gemoed getroffen, want in zijn jeugd is hij enkele dagen op bezoek geweest bij de legionairs van Sidi-bel-Abbès in het hartje van de Algerijnse woestijn. En hij heeft toen in menig oog de hunkering gelezen naar een beetje nieuws uit het vaderland, naar een beetje medeleven van een persoon, die zich iets aan hem gelegen liet liggen. Want in hun hart zijn het geen kwaje kerels, deze legionairs, alleen maar jongemannen met een tikje te veel romantisch gevoel en een te sterke drang naar avontuur en afwisseling.
Slappelingen melden zich gewoonlijk niet aan voor het Vreemdelingen-legioen!
En vooral niet in deze tijd, nu het Vreemdelingen-legioen in Indo-China vecht voor zijn leven tegen sluipschutters en partisanen.
Welnu, is er een Limburgs meisje, dat deze 22-jarige blonde jongeman met blauwe ogen en een postuur van 1.76 meter van het laatste nieuws uit het vaderland op de hoogte wil houden, zodat hij zich daar ginds minder eenzaam zal voelen?
Zoja, schrijf dan aan Homunculus, Gazet van Limburg, Wolfstraat 17, te Maastricht, en hij zal gaarne het adres van de jongeman in Tonkin mededelen.
[ Gazet van Limburg 05-04-1952 ]
Wie was deze “Eenzame legionair soldaat” ?
Wie was deze “Eenzame legionair soldaat”.
Wat we van hem weten is dat hij vrijwel zeker uit Limburg afkomstig was, in 1952 22 jaar oud, dus omstreeks 1930 geboren, blond haar had, blauwe ogen en 1,76 cm groot was.
Ik zal eens een poging wagen een lijst van mogelijke kandidaten samen te stellen.
Wat mooi zou zijn als zich iemand nog herinnerd dat een “Limburgs meisje” correspondeerde met een “Eenzame legionair soldaat”