Toeval
Soms moet je bij een onderzoek geluk hebben of toeval. Ooit door iemand fraai anders verwoord “het valt je toe”.
Zo was ik de afgelopen weken, Oktober 2025, weer eens begonnen aan de lijst van in de jaren 1840 – 1850 uit het Nederlandse leger gedeserteerde militairen die daarna dienst namen in het Franse Vreemdelingenlegioen.
Veel van deze mannen keerden na een aantal jaren, meestal vijf de duur van een verbintenis in het legioen, terug naar Nederland. Sommige zetten daarna hun loopbaan “gewoon” voort in het Nederlandse leger vele andere namen dienst bij het KNIL.
Weer anderen waren minder gelukkig, zij overleden tijdens hun dienst in het legioen, vaak door ziekte.
Bij een onderzoek naar één van deze deserteurs Mels Stoel, kwam ik erachter dat hij in Oost Indië gediend had en zocht daarom naar zijn registratie in de “Oost-Indië – Suppletiefolio’s“.
In “Nummer toegang: 2.10.50, inventarisnummer: 128” vond ik zijn staat van dienst.
Deze zijn in de Stamboeken in de lengte uitgeschreven, waardoor op een kleiner beeldscherm ik vaak wat heen en weer moet schuiven om alles goed te kunnen lezen.
Schijnbaar was ik daarbij iets uitgeschoten en zag toen deze tekst:
Van 1845 tot 1849 in Afrika
Bijzonder dacht, ik zelden hab ik tot nu toe verwijzingen naar dienst in het Franse Vreemdelingenlegioen aangetroffen in Stamboeken van het Nederlandse leger of het KNIL.
Ik bewoog naar links en zag toen deze registratie:
Fransche dienst
Bij het 1 Regt Vreemdelegioen
als soldaat voor 5 jaar 27 January 1845
Korporaal 26 October 1847
Korporaal de voltigeur 16 februari 1848
met paspoort 11 februari 1849
Mooie vondst dacht ik, maar nog weer verder naar links geschoven, zag ik dat ik niet meer in de rij van de registratie van Mels Stoel zat maar van de man erboven, zijn naam Rasie, Hubert Leonard Servais.
Twee voormalige legionairs dus boven elkaar in het Suppletiefolio.
En dat was nog niet het einde, de naam Rasie kwam me ergens bekent voor.
Ik doorzocht mijn database van Nederlandse legionairs en vond daar de in 1851 in Sidi bel Abbes overleden:
Rasie, Antoine Sebastien Hubert.
Het bleken broers te zijn, die dus allebei dienst hadden genomen in het vreemdelingenlegioen.
Net als zijn broer Antoine Rasie, keerde ook Hubert Rasie niet meer naar Nederland terug, hij overleed op 7 juli 1859 te Samarang.